De week van… Grace Brok

Voorzitter sv Helios
Grace Brok (foto: sv Helios).

Bij sv Helios draait alles om voetbal en zaalvoetbal. Hoewel er naast de reguliere trainingen en competitiewedstrijden wel van alles gebeurt: het evenemententeam organiseert bijzondere activiteiten, zoals een darttoernooi en een sponsorloop (om geld in te zamelen voor het eeuwfeest volgend jaar). Binnenkort hoopt de club zijn nominatie ‘Sportvereniging van het jaar 2015’ in de Deventer sportverkiezingen te verzilveren. En er wordt veel werk gemaakt van een gezonde kantine. Een bruisende vereniging dus, daar aan de rand van Deventer, met meer dan alleen voetbal.
Het nieuwe jaar begon echter met een even ingrijpende als verdrietige gebeurtenis: de zeer geliefde barman Joël Alfarez (23), kwam op Oudjaarsavond bij een steekpartij om het leven. Een hectische en verdrietige week voor heel Helios, vertelt vooritter Grace Brok aan Mirjam Jochemsen.

Vrijdag 1 januari

Op Nieuwjaarsdag geen nagenieten van een gezellig Oudjaar, maar op bezoek bij de familie van Joël. Gisteravond ging het bericht van zijn dood als een schok door de vereniging. ‘Onze’ Joël, onze vrolijke, zingende barman, zo betrokken bij de vereniging; hij was er altijd, actief sinds zijn zestiende. Hij woonde hier zo ongeveer.

De familie wil graag de afscheidsdienst op de vereniging houden. We bespreken het met het bestuur en stemmen in met het verzoek.

Zaterdag 2 januari

Overleg met het bestuur en het evenemententeam. Gaan alle activiteiten door? En hoe dan? Wens van de familie is om alle activiteiten gewoon door te laten gaan. Dat doen we en spreken af dat we bij elke activiteit, ook bij de wedstrijden, beginnen met een minuut stilte. Helios 1 speelt met rouwband.

Ook overleg met de familie over de invulling van de afscheidsdienst. Intussen stromen de telefoontjes van de pers binnen. De familie wil hen niet te woord staan. We krijgen goede ondersteuning van de familierecherce, ook in hoe we de pers te woord moeten staan. Wij zijn blij met het mooie portret van Joël en zijn rol in onze vereninging dat we kunnen neerzetten.

De uitvaartondernemer helpt ook en denkt mee. Er komt een condoleanceregister.

Zondag 3 januari

Om half 10 op de vereniging voor een interview met TV Oost. Daarna is de sponsorloop en bereiden we de Nieuwjaarsreceptie voor. Joël was er altijd bij in de keuken, om hapjes en drankjes klaar te maken. Het is vreemd zonder hem. We huilen en maken grapjes. Ineens realiseer ik me dat er dus geen muziek aan is. Zachtjes zet ik de playlist van Joël aan.

Zoveel mensen die geraakt zijn en hulp aanbieden. Dat doet me goed.

Maandag 4 januari

Contact met gemeente en politie over de afscheidsbijeenkomst, die a.s. vrijdag zal zijn. We verwachten veel mensen. Hoe leiden we alles in goede banen? Hebben we een vergunning nodig (nee), gaan we de tribune inzetten (ja).

‘s Avonds bezoek ik Joël, samen met mijn gezin. Het lijkt wel of het dan pas echt binnenkomt: hij is er echt niet meer.

Dinsdag 5 januari

De vakantieperiode is afgelopen. We hebben altijd veel stagiaires. We praten hen bij en ze kunnen goed helpen, o.a. met het in ontvangst nemen van de bloemen die beginnen binnen te stromen.

Woensdag 6 januari

Met de stagiaires de kerstversieringen opgeruimd. De Stentor komt foto’s maken van de bloemen en de gedenkplek en neemt zonder overleg ook een journalist mee.

Alle afspraken vandaag staan in het teken van het afscheid: met de familie, de politie, de uitvaartondernemer, catering. De familie wil graag dat ik de bijeenkomst ga leiden. Een moeilijke taak. Ik neem het op me, maar samen met Marcel, Edwin, Andy en Vincent van de evenementencommissie.

Donderdag 7 januari

Normaal hebben we zo’n vier maal per jaar een Doedag op de vereniging, voor onderhoud en schoonmaak. Vandaag houden we buiten dat schema om grote schoonmaak. Vincent en Andy zijn uren bezig om geluid te regelen, we bedenken een goede opstelling en routing voor de bezoekers. We maken een powerpointpresentatie en verzamelen muziek. We kunnen van alles lenen, zoals een spreekgestoelte, een filmcamera (met filmer), de fotograaf van De Stentor belooft privéfoto’s te maken. Met zo’n dertig man nemen we ‘s avonds het hele draaiboek door.

Vrijdag 8 januari

Als ik om 9.30 uur arriveer staat alles klaar. Gemeentelijke toezichthouders leiden het verkeer in goede banen. Om 10.00 uur komt Joël met zijn familie, hij wordt opgebaard in de bestuurskamer. De kamer is een zee van bloemen. Dat is goed. Joël hield van witte bloemen. Er is een uur om iedereen de kans te geven hem nog even te zien. Om 12.00 uur begint de viering. Aan het einde van de dienst draaien wij een door Joël ingezongen nummer. Het is zijn laatste optreden met ons samen. Na Jij gelooft in mij breekt een gigantisch applaus los. Een eerbetoon, een ontlading. Wat een mooi moment.

Daarna wordt Joël met een korte plechtigheid begraven in Schalkhaar. In de tussentijd maakt een aantal achtergebleven clubleden de kantine klaar voor de receptie. Tijdens de receptie  vraagt de moeder van Joël of we de playlist van hem willen aanzetten. Zo is hij er nog een klein beetje bij.

Aan het eind van de dag met de vrijwiligers nagezeten, chinees besteld, elkaar bedankt. Er was zoveel hulp en waardering. Ik wist dat we een mooie vereniging hadden. Nu weet ik: we hebben een prachtige vereniging.